اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت پنجاه و چهارم :
ماهچهره با خشم و بغض روی پلههای بیرونی عمارت نشست.
دستش را زیر چانهاش زد و با صدای گرفته گفت:
_ بد اخلاق.
چشمش ناخودآگاه به رسولی افتاد که در حیاط قدم میزد و کار عماد و شاگردش را زیر نظر داشت.
وقتی نگاهشان با هم تلاقی پیدا کرد، رسولی مسیرش را کج کرد و سمت او رفت. ماهچهره دستپاچه نگاهش را دزدید و از جا برخاست. زیر لب گفت : «خدا رحم کنه»
رسولی دستهایش را پشت کمر خمیØ
مطالعهی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۰۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهسا
1من غش کردم براشون کهههه😍 امیرارسلان که از کل دنیا بیزاره حالا بخاطر اینکه ماهچهره نترسه انقدر به هول و ولا می افته
۷ ماه پیشعارفه
2نویسنده جان داستان داره معرکه پیش میره خسته نباشید بلنددددددد فقط خدایی هدیه کادو چیزی نداریم؟💔🥺
۱ سال پیشمینو
1شدیدا قشنگ و جذاب و دلبره رمانت حانیا جانم😍😍😍
۱ سال پیش
حانیا بصیری | نویسنده رمان
مرسی عزیزم 😘😍
۱ سال پیشساره قتالی
1اوففف عجب داستانی شد از اول هم مهج تر چ کیفی بکنیم ما فقط زودتر ادامه ش برسه ک طافتمون تموم شده...
۱ سال پیش
حانیا بصیری | نویسنده رمان
💓😍
۱ سال پیششکلات تلخ
3زیبااااا زیبااااا زیباااااا بی نهایت زیبااااااا دانشگاه شروع شده و یه هفته سراغش نرفته بودم نمیدونی چه لذتی داره چندتا پارت باهم بخونی رمانت جایزه من به خودمه تو لحظه هایی که میخوام از دنیا جدا بشم مرررررسی با این قلم فوق العاده ات امیدوارم تا ابد همینقدر خوشگل برامون بنویسی❤
۱ سال پیش
حانیا بصیری | نویسنده رمان
جانمم💜
۱ سال پیشSedna
2واااقعا عااالی بود بانو نفس منم ازتصورش بنداومد
۱ سال پیش
حانیا بصیری | نویسنده رمان
😍❤️
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

پرنیان
0بیچاره این امیر بعد از سال ها اومد بیرون از اتاقش که اینجورییی شد عی بابااا